|
powered . by
|
|
| NBP |
2010-09-03 |
|
USD
|
3.0895 |
-0.18% |
|
EUR
|
3.9635 |
-0.06% |
|
CHF
|
3.0450 |
-0.44% |
|
GBP
|
4.7564 |
-0.06% |
|
Aktualności:
| Notatka z posiedzenia Parlamentarnego Zespołu ds. Osób Niepełnosprawnych | Data publikacji: środa, 2010.07.07; Autor: KIGR
| Przedstawiciele Krajowej Izby Gospodarczo-Rehabilitacyjnej uczestniczyli w posiedzeniu Parlamentarnego Zespołu ds. Osób Niepełnosprawnych, którego tematem była trudna sytuacja budżetowa Państwowego Funduszu Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych.
W dniu 6 lipca 2010 r. odbyło się posiedzenie Parlamentarnego Zespołu ds. Osób Niepełnosprawnych, którego tematem była trudna sytuacja budżetowa Państwowego Funduszu Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych.
Posiedzenie otworzył, przywitał i podziękował gościom za liczne przybycie poseł Marek Plura.
Zapraszając do dyskusji przedstawicieli pracodawców, samorządów i organizacji pozarządowych, poseł Plura podkreślił, że ubiegły rok zaowocował sukcesem ponad 50 tysięcy osób niepełnosprawnych, które znalazły pracę. Ogółem zatrudnienie w tym środowisku wzrosło o około 25%. Motorem tej pozytywnej zmiany jest system dofinansowania do wynagrodzeń pracowników niepełnosprawnych. Wspieranie zatrudnienia osób niepełnosprawnych jest dla Funduszu priorytetem, jednak jednocześnie pełni on także kluczową funkcję w systemie finansowego wsparcia szeroko rozumianej aktywizacji społecznej osób niepełnosprawnych realizowanej przez samorządy i organizacje pozarządowe. Finanse PFRON to również filar systemu zaopatrzenia ortopedycznego. Wzrost wydatków Funduszu na wsparcie rynku pracy powoduje trudności w realizowaniu innych jego zadań. W związku z tą sytuacją zwrócił się do Zastępcy Prezesa Zarządu Państwowego Funduszu Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych Pana Andrzeja Sochaja o wyjaśnienie przyczyn trudnej sytuacji finansowej Funduszu.
Zdaniem Pana Sochaja sytuacja w jakiej znalazł się Fundusz jest niezawiniona przez PFRON. Wynika ona z braku w ustawie o rehabilitacji przepisów przewidujących zabezpieczenie źródła finansowania w przypadku tak dużego sukcesu jakim jest wzrost zatrudnienia osób niepełnosprawnych objętych systemem dofinansowania do wynagrodzeń pracowników niepełnosprawnych. Ponadto duża grupa pracodawców osiąga 6% wskaźnik zatrudnienia osób niepełnosprawnych skutkujący zwolnieniem z wpłat na Fundusz i objęciem ich systemem dofinansowania do wynagrodzeń pracowników niepełnosprawnych, ok. 6 tys. firm przeszło do grupy podmiotów osiągających zatrudnienie poniżej 25 etatów oraz obserwuje się, w ostatnim czasie, duże wykorzystanie ulg z art. 22 ustawy.
Następnie w dyskusji panelowej wypowiadali się przedstawiciele organizacji pozarządowych działających na rzecz osób niepełnosprawnych. Postulowały likwidację dofinansowania do wynagrodzeń do pracowników niepełnosprawnych zaliczonych do lekkiego stopnia niepełnosprawności oraz dla emerytów, a także o reformę systemu orzecznictwa i przeznaczenia większej pomocy dla osób niepełnosprawnych ze szczególnymi schorzeniami i znacznym stopniem niepełnosprawności.
Ponadto proponowały rozważenie dalszego utrzymywania ulg dla zakładów pracy chronionej. Ich zdaniem system dotowania zakładów pracy chronionej, udział budżetu państwa w finansowaniu zadań oraz efektywność warsztatów terapii zajęciowej wymaga rewizji.
Na zakończenie dyskusji w imieniu organizacji zrzeszonych w Krajowej Radzie Zatrudnienia Osób Niepełnosprawnych (KRAZON) głos zabrał Włodzimierz Sobczak Prezes Krajowej Izby Gospodarczo-Rehabilitacyjnej. Stwierdził on, że nie tylko pracodawcy zatrudniający osoby niepełnosprawne mają brać odpowiedzialność za brak pieniędzy w PFRON. Powstaje on z pieniędzy pracodawców i kary na Fundusz, które ponoszą pracodawcy niezatrudniający osób niepełnosprawnych płacone są po to, aby inni pracodawcy mogli zatrudnić pracowników niepełnosprawnych. PFRON nie powinien być obciążany wszystkimi zadaniami związanymi z poprawą sytuacji osób niepełnosprawnych.
Dodał, że pracodawcy są przygotowani do merytorycznej dyskusji i prac nad przygotowaniem odpowiednich propozycji zmian w ustawie, które nie powodowałyby drastycznych zmian w systemie. |
|
|
|
